Walory turystyczne
view

Walory turystyczne

Międzynarodowa Droga Wodna E 70 przecina regiony, które są mocno zróżnicowane pod względem etnicznym, gospodarczym i przyrodniczym, dzięki temu krajobraz szlaku wodnego łączącego Odrę z Zalewem Wiślanym pełen jest zabytkowych budowli, historycznych miast, przejawów działalności człowieka oraz niezwykle bogatej przyrody.

Znajdziemy tu wpisane na listę UNESCO: zamek w Malborku i średniowieczny zespół miejski Torunia. Ponadto: zamki krzyżackie w Kwidzynie, Gniewie, Świeciu, Sztumie i Nowym; zabytkowe miasta: Chełmno, Gdańsk, Grudziądz, Elbląg czy Bydgoszcz. Liczne są również zabytki techniki związane z funkcjonowaniem cieków i dróg wodnych, takie jak: jazy, śluzy żeglugowe, historyczne miejsca przeładunku i składowania towarów, urządzenia melioracyjne, mosty i inne budowle komunikacyjne. A to wszystko w otoczeniu pięknej i urokliwej przyrody, gdzie szczególną uwagę należy zwrócić m.in. na Park Narodowy „Ujście Warty", Zespół Parków Krajobrazowych Chełmińskiego i Nadwiślańskiego, Park Krajobrazowy „Ujście Warty", „Mierzeja Wiślana" i „Wysoczyzna Elbląska".

Odra

Cedynia – klasztor Cysterek z XIII i XIV w., Kościół p.w. Narodzenia NMP z kostki granitowej pochodzący z przełomu XIII/XIV w., Muzeum Regionalne, Ratusz z 1840 r., Wieża Widokowa, Pomnik Tysiąclecia Państwa Polskiego w Osinowie Dolnym.

Cedyński Park Krajobrazowy - utworzony 1 kwietnia 1993 r., obejmuje teren od skraju Pojezierza Myśliborskiego i Równiny Gorzowskiej do krawędzi Doliny Dolnej Odry i Kotliny Freienwalde, rozciągając się na terenie gmin Cedynia, Chojna, Moryń i Mieszkowice. Powierzchnia Parku wynosi 30.850 ha. Swoją unikatowość zawdzięcza zróżnicowanym krajobrazom pochodzenia polodowcowego. Na jego terenie znajdują się liczne rezerwaty, w których podziwiać można różne gatunki fauny i flory.

Gozdawice - Muzeum Wojsk Inżynieryjnych 1 Armii Wojska Polskiego, w którym znajdują się w nim pamiątki wojsk inżynieryjnych 1 Armii WP, mapy frontu, modele oraz oryginalne łodzie, amfibie i pontony.

Warta

Park Krajobrazowy „Ujście Warty" - utworzony w 1996 r. zajmuje obszar 20 532,46 ha. Cechą dominującą w krajobrazie parku są rozległe i podmokłe łąki i pastwiska. Przecinająca je sieć rzek i kanałów jest pozostałością rozbudowanej niegdyś sieci hydrograficznej Warty i Odry. Lasy zajmują tylko kilka procent powierzchni, są jednak niezwykle cenne. Ochroną objęte zostały tereny podmokłe w dolinach rzek, mające istotne znaczenie dla rozrodu i bytowania ptactwa wodnego i błotnego. W świecie roślin i zwierząt stwierdza się istnienie 30 gatunków ssaków i ponad 390 gatunków roślin naczyniowych, zgromadzonych w blisko 50 zespołach roślinnych.

Park Narodowy „Ujście Warty" – w 2001 r. zostało wydzielone z Parku Krajobrazowego „Ujście Warty" 8074 ha na park narodowy. Położony jest przy zachodniej granicy Polski, w części Pradoliny Toruńsko-Eberswaldzkiej, zwanej Kotliną Gorzowską. Płaskie, rozległe obszary Parku znajdują się w obrębie terasy niskiej rzeki Warty. Przepływająca przez środek Parku Warta stanowi naturalną granicę między dwoma obszarami: polderem północnym oraz terenem zalewowym. Unikalne tereny podmokłe oraz rozległe łąki i pastwiska są jedną z najważniejszych w Polsce ostoi ptaków wodnych i błotnych. Na obszarze Parku występuje ponad 260 gatunków ptaków, z czego stwierdzono lęgi u ponad 170 gatunków.

Kostrzyn nad Odrą - ruiny zamku i kościoła z XV w. oraz liczne ruiny fortyfikacji ziemno-murawowych z XVI-XX w.

Rezerwat ornitologiczny „Słońsk" - jeden z największych powierzchniowo obszarów lęgowych gęsi w Europie, który zajmuje ponad 4 tys. ha. Rezerwat jest od 1984 r. objęty międzynarodową konwencją Ramsar, chroniącą te tereny jako ważne siedliska ponad 240 gatunków ptaków.

Gorzów Wlkp. – liczne obiekty zabytkowe, wśród nich: gotycką katedrę z pocz. XIV w., kościół z XVIII/XIX w., mury obronne z I połowy XIV w. z basztami, spichlerz szkieletowy z XVIII w., zabytkowe domy mieszkalne z przełomu XVIII i XIX w. oraz pałacyk secesyjny z początku XX w., w którym znajduje się obecnie muzeum regionalne.

Santok - położony przy ujściu Noteci do Warty. W miejscowości szereg zabytkowych obiektów, spośród których najważniejszymi są gotycki kościół oraz dzwonnica z początku XVIII w. i domy o konstrukcji szkieletowej z XIX w.

Noteć

Puszcza Notecka - rozległy kompleks leśny i bardzo atrakcyjny teren turystyczny z licznymi jeziorami. Krajobraz puszczy urozmaicają potężne wały wydm, które tworzą labirynt dolin i pagórków.

Drezdenko - szereg zabytkowych obiektów, spośród których najważniejszymi są: barokowy pałac z XVIII w. (obecnie obiekt szkolny), zespół budynków barokowych z XVIII w. oraz pozostałości wałów obronnych z XVII w.

Wieleń - pałac Sapiehów z początku XVIII w., zabytkowy park przypałacowy, kaplica, odrestaurowany kościół parafialny z początku XVII w. oraz kościół poewangelicki z II połowy XVIII w.

Krucz – jeden z ważniejszych punktów wejściowych na teren Puszczy Noteckiej, w samej miejscowości pozostałości szybów górniczych po kopalni węgla brunatnego z XIV w.

Czarnków – tu Noteć zmienia bieg z równoleżnikowego na południkowy; wśród najważniejszych obiektów zabytkowych warte odwiedzenia są: późnogotycki kościół z II poł. XVI w. rozbudowany w XVII i XVIII w. z wyposażeniem barokowo-rokokowym, dworek klasycystyczny z XVII w., liczne zabytkowe domy z XVIII i XIX w., magazyny zbożowe z I połowy XIX w.

Góra Krzyżowa - jednym z bardziej eksponowanych punktów widokowych na terenie doliny Noteci.

Radolin - historyczny układ urbanistyczny oraz kościół z XIX w., liczne punkty widokowe na zmieniającą kierunek dolinę rzeki.

Ujście - ważny węzeł szlaków wodnych Noteci i Gwdy; szereg atrakcyjnych krajoznawczo obiektów, w tym: zabytkowe chałupy z XVIII i XIX w., spichlerz i karczma z początku XIX w. oraz grodzisko wczesnośredniowieczne z VII-XII w.

Dolina Środkowej Noteci - rozległa dolina rzeczna odznacza się dużą atrakcyjnością przyrodniczą i walorami widokowymi. Wyraża się ona obecnością szerokiej, zabagnionej doliny o słabej dostępności z wody do lądu.

Osiek nad Notecią – skansen archeologiczno–etnograficzny i Muzeum Kultury Ludowej, w którym znajdują się liczne chaty, zagrody wiejskie charakterystyczne dla pogranicza wielkopolsko – pomorskiego z przełomu XIX i XX w. oraz rezerwat archeologiczno-etnograficzny - cmentarzysko sprzed 2,5 tys. lat.

Nakło nad Notecią - kościół o wystroju barokowym z początku XIX w., zabytkowe domy z XVIII i XIX w., park miejski z wieżą widokową oraz Muzeum Ziemi Krajeńskiej.

Kanał Bydgoski i Brda

Potulice - pałac Potulickich z XIX w. z angielskim parkiem.

Kanał Bydgoski - zabytek hydrotechniczny budowany od 1773 r. z późniejszymi licznymi przebudowaniami, na którym pierwsze statki parowe pojawiły się już w 1883 r.

Bydgoszcz - ważny ośrodek obsługi turystyki wodnej. W mieście szereg zabytkowych obiektów, wśród nich: gotycki kościół farny z XV/XVI w., późnogotycki kościół z XVI w., kościół klarysek z XVI/XVII w., ratusz - dawna kolegiata jezuicka z XVI w., spichlerze nad Brdą z XVIII w. przekształcone obecnie w muzeum, Wyspa Młyńska określana jako „Wenecja Bydgoska" z zabytkową zabudową z XIX w. oraz secesyjne kamienice położone w centrum miasta. Bydgoski węzeł wodny stanowi punkt łącznikowy dla wędrówek wodnych odbywających się Notecią, Brdą i Wisłą.

Wisła

 Toruń – miasto, które obok Krakowa, Warszawy, Wrocławia, Gdańska, Poznania, Szczecina czy Lublina odznacza się największą atrakcyjnością turystyczną. Osobliwością urbanistyczną i turystyczną jest zachowany prawie w całości średniowieczny charakter Starego i Nowego Miasta tworzący – wraz z ruinami zamku krzyżackiego – układ przestrzenny o najwyższej światowej wartości zabytkowej. Do tej klasy należą także średniowieczne kościoły, ratusz staromiejski oraz kamienica „Pod Gwiazdą". W 1997 r. historyczny zespół staromiejski został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Na uwagę zasługują inne zabytki Torunia m.in.: Dwór Artusa, pałac biskupów kujawskich, pałac Eskenów, pałac Fengerów, obronne mury miejskie z basztami i bramami, arsenał artyleryjski, zespół fortyfikacji twierdzy toruńskiej. Dużą atrakcję turystyczną stanowią także zagospodarowane bulwary nadwiślańskie oraz panorama miasta z lewego brzegu Wisły.

Solec Kujawski - kościół neobarokowy z 1 poł. XIX w., Muzeum Solca Przysiek - dwór z 2 poł. XVIII w. z parkiem, zrekonstruowany młyn z 1 poł. XVIII w. oraz budynek dawnego browaru z XVII w.

Zespół Parków Krajobrazowych Chełmińskiego i Nadwiślańskiego - obejmuje środkowy fragment Doliny Dolnej Wisły od Bydgoszczy do Kozielca, w gminie Nowe. Powierzchnia: 55642,5 ha. Park chroni naturalny krajobraz doliny Wisły, jednej z niewielu wielkich rzek europejskich, gdzie zostały zachowane naturalne ekosystemy z mozaiką siedlisk: przylegającymi do brzegów rzeki łąkami, starorzeczami, lasami łęgowymi oraz stromymi, aktywnymi geologicznie zboczami, dolinkami erozyjnymi, wąwozami porośniętymi grądami zboczowymi, roślinnością kserotermiczną i zbiorowiskami zaroślowymi.

Ostromecko - pałace Schenbornów z XVIII i XIX w. wraz z parkiem oraz kościół gotycki z I połowy XV w. odnowiony w XVII w. z wieżą barokową z XVIII w. Ponadto znane źródła alkaliczne eksploatowane przemysłowo od 1884 r.; liczne, atrakcyjne punkty widokowe.

Topolno - kościół z XVII w. oraz barokowy pałac z zabytkowym parkiem z XIX w. Jedną z ważnych atrakcji tej miejscowości jest źródło św. Rocha.

Chełmno - mury miejskie z XVIII/XIX w., ratusz renesansowy z attyką z II połowy XVI w., obecnie Muzeum Ziemi Chełmińskiej, Brama Grudziądzka z XIII/XIV w. przebudowana na początku XVII w. z manierystyczną kaplicą „Na Bramce", klasycystyczny budynek Akademii Chełmińskiej, koszary fryderycjańskie z 1774 r., gotycki kościół farny z barokowym ołtarzem głównym i rokokowymi ołtarzami bocznymi i renesansowa kaplica z obrazem piety z XVI w., gotycki kościół franciszkanów z XIII/XIV w., gotycki kościół dominikanów z połowy XIII/XIV w. z rokokowym ołtarzem głównym i ambonami z II połowy XVIII w. oraz klasztor i dwupoziomowy kościół cystersek z początku XIII w. z barokowymi ołtarzami i zabytkowymi organami.

Świecie - wiele obiektów zabytkowych, w tym: gotycki kościół z XIV w., kościół z XIX w., pobernardyński zespół klasztorny z XVII/XVIII w., ruiny zamku krzyżackiego z II połowy XIV w., mury miejskie z XIV w. i ratusz miejski z XIX w.

Grudziądz – interesująca zabudowa staromiejska miasta oraz panorama miasta od strony Wisły. Unikatowe w skali Europy spichlerze położone przy bulwarach nadwiślańskich (budowa rozpoczęta w XIV w., głównie z XVI i XVII w. przebudowane w XIX/XX w.). Inne obiekty: brama wodna z XIV w., ratusz z XVII w., barokowy kościół pojezuicki z XVII w., kolegiata jezuicka z XVII w. w stylu wczesnobarokowego pałacu, klasztor benedyktynek przebudowany i rozbudowany w XVIII w. (obecnie muzeum), późnobarokowy Pałac Opatek z II połowy XVIII w., gotycki kościół odbudowany w XVII w., kościół z XX w. oraz atrakcyjny turystyczny element fortyfikacji obronnych (twierdza Grudziądz) jakim jest cytadela z XVII w.

Nowe – zamek krzyżacki z połowy XIV w. odrestaurowany w XX w., gotycki kościół parafialny z XIV/XV w. z XIV-wiecznymi polichromiami, gotycki kościół pofranciszkański z II poł. XIV w. przebudowany w XVII/XVIII w., gotycka kaplica szpitalna z XIV w., fragmenty gotyckich murów obronnych z XIV w., domy rybackie oraz zabytkowa przepompownia.

Wiosło Małe - rezerwat przyrody florystyczny, w obrębie nadrzecznej Młyńskiej Strugi, z ciepłolubną roślinnością leśno – stepową.

Wiosło Duże - rezerwat florystyczny na obszarze Kociewia nad zachodnim brzegiem Wisły, obejmujący ochroną bór świetlisty i las mieszany z gatunkami kserotermicznymi i leśno – stepowymi.

Opalenie - dawna przeprawa przez Wisłę, dworek z II poł. XVIII w. z parkiem oraz kościół z II poł. XVIII w. z wyposażeniem rokokowym.

Kwidzyn – miasto o dużej atrakcyjności turystycznej z licznymi zabytkami, wśród nich: zamek krzyżacki z XIV w., gotycka katedra z XIV w., neogotycki kościół z I połowy XIX w., mury miejskie z XIV w., fragmenty wieży ratuszowej z XIX w. oraz domy klasycystyczne z XIX w.

Tymawa - kościół barokowy z XVIII w. z wyposażeniem rokokowym.

Piaseczno - sanktuarium maryjne oraz kościół z połowy XIV w. przebudowany w XVII w.

Gniew – historyczna miejscowość z zamkiem krzyżackim z XIII/XIV w. odrestaurowanym w XX w. w Gniewie; ratuszem z XIII/XIV w. oraz muzeum archeologicznym na Wzgórzu Zamkowym.

Las Mątawski – leśny rezerwat przyrody na obszarze Powiśla i Żuław Malborskich, izolowany wśród terenów polno-łąkowych (utworzony w 2005 r. o powierzchni 231,78 ha). Rezerwat obejmuje obszar przyłączonych rezerwatów Las Łęgowy nad Nogatem i Mątowy, jak również nowych połaci leśnych znajdujących się poza dotychczasowymi rezerwatami (m.in. Cypel Mątowski). Obszarem ochronnym rezerwatu objęte są deltowate kompleksy leśne rozwidlenia Wisły i Nogatu (będące jedyną pozostałością większego obszaru leśnego), oddzielone od akwenów rzecznych groblami i wałami przeciwpowodziowymi.

Tczew - ważny punkt na szlaku wodnym Wisły, w którym znajdują się gotycki kościół z I połowy XIV w. rozbudowany w XV w., dominikański zespół klasztorny z XIII w. z kościołem z I połowy XIV w. przebudowanym w XV/XVI w. i klasztorem z I połowy XIV w. przebudowanym w XIX w. Inne atrakcje: fragmenty murów miejskich z XIV w., park dworski z XVIII w. oraz Muzeum Wisły - oddział Centralnego Muzeum Morskiego w Gdańsku.

Palczewo - jedyny na Żuławach Wiślanych kościół drewniany z I poł. XVIII w., wiatrak z I poł. XIX w. i zabytkowe domy mieszkalne.

Kiezmark - kościół z XVII w., dom mieszkalny z XVIII w.

Przegalina - XIX-wieczna śluza regulująca obecny bieg Wisły od 1895 r. Dzieli się na Północną i Południową. Północna zaczęła funkcjonować wraz z ukończeniem Przekopu Wisły. Wybudowano wówczas 2 śluzy: jedną (małą) dla tratew oraz drugą (dużą) dla żeglugi. W miejscu śluzy dla tratew w latach 1975 - 1980 wybudowano nową śluzę żeglugową i nadano jej nazwę - Południowa. Dotychczasową, starą śluzę żeglugową, zwaną Północną, zamknięto w 1992 r. i – jako obiekt zabytkowy – udostępniono do zwiedzania. Oryginalne urządzenia z końca XIX w., napędzające niegdyś śluzę, znajdują się w sąsiednim budynku. Śluza Południowa (oddana do użytku w 1980 r.) łączy system śródlądowych dróg Gdańska z nurtem przekopu Wisły.

Mewia Łacha – ptasi rezerwat przyrody, utworzony w 1991 r. w ujściu Wisły , o powierzchni 150 ha. Rezerwat chroni miejsca lęgowe różnych gatunków rybitw i siedliska żerowania i odpoczynku ptaków siewkowych.

Gdańsk - centrum turystyki krajoznawczej w skali kraju. Duże nagromadzenie zabytków jak również imprez i atrakcji mogących stanowić obiekt zainteresowania turystów. Najważniejsze zabytki Gdańska: Brama Wyżynna z XVI w.; wieża więzienna i katownia z XIV/XV w. (Muzeum Sądownictwa); Złota Brama z I poł. XVII w.; Dwór Bractwa św. Jerzego z XV w.; Baszta Studzienna; Baszta Słomiana; Zbrojownia z XVI w.; Dom Uphagena (Muzeum Wnętrz Mieszczańskich); Ratusz Głównego Miasta z XIV/XV w. (Muzeum Historii Gdańska); Brama Zielona; Dwór Artusa z XV w.; fontanna Neptuna z XVII w.; kamienica Złota z XVII w.; późnogotycki kościół p.w. NMP z XIV/XV w.; Brama Mariacka z XV w. z Muzeum Archeologicznym; Jarmark Dominikański - ul. Mariacka; żuraw z XV w. (Centralne Muzeum Morskie); statek „Sołdek"; spichlerze na wyspie Ołowianka; Brama Świętojańska z XIV w.; kościół pw. św. Katarzyny z XIV/XVI w.; Muzeum Zegarów Wieżowych; kościół pw. św. Brygidy z XIV/XV w.; Mały i Wielki Młyn z XIV w.; manierystyczny ratusz staromiejski z XVI w.; Dom Opatów Pelplińskich z XVII w.; Zespół Franciszkański z XV/XVI w. - obecnie Muzeum Narodowe; późnogotycki kościół pw. św. Piotra i Pawła z końca XIV w.; Westerplatte; gmach Poczty Polskiej - miejsce pamięci narodowej; Pomnik Poległych Stoczniowców oraz twierdza Wisłoujście.

Nogat

Biała Góra – śluza rozdzielająca wody Wisły i Nogatu. Miejsce to od dawna było jednym z kluczowych punktów w działalności człowieka na Wiśle, zaś sposób rozdziału wód powodował w przeszłości liczne zatargi. Obecny stan węzła wodnego Biała Góra ukształtował się w XIX-XX w. Z połowy XIX w. (1852 r.) pochodzi tzw. wielki upust – najstarszy element węzła (prze- budowany w 1879 r.). Prace przy budowie właściwego, obecnie eksploatowanego stopnia rozpoczęto w sierpniu 1912 r. zakończono w 1915 r.

Malbork - miasto o bogatej historii, którego początki sięgają roku 1276. Najcenniejszym zabytkiem miasta jest wpisany na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO zamek krzyżacki. Ta największa na świecie budowla z cegły. Muzeum Zamkowe w Malborku eksponuje m.in. bogate zbiory bursztynu, militariów oraz rzeźby gotyckiej. Obok zamku w Malborku znajduje się wiele zachowanych zabytkowych budowli średniowiecznych: gotycki Kościół Św. Jana Chrzciciela, Ratusz Staromiejski z XIV w. a także zespół murów obronnych z dwiema średniowiecznymi bramami miejskimi i Szkołą Łacińską.

Ujście Nogatu – rezerwat przyrody, w którym ochronie podlega fauna ptaków wodno – błotnych (lęgowych i migrujących) oraz ich siedliska.

Elbląg

Elbląg - ważny ośrodek obsługi ruchu turystycznego. W mieście szereg obiektów zabytkowych, takich ja: gotycki kościół mariacki z XIII/XIV w. oraz Brama Targowa stanowiąca fragment fortyfikacji miejskich z XIV w. Inne obiekty mogące stanowić przedmiot zainteresowania turystów: Centrum Sztuki „Galeria EL", Bażantarnia (teren rekreacyjny parkowo-leśny), Muzeum Archeologiczno-Historyczne. W sąsiedztwie Kanał Elbląski, rezerwat Jezioro Druzno i wykopaliska dawnej osady handlowej Truso.

Zalew Wiślany

Park Krajobrazowy Mierzeja Wiślana - obszar o unikatowych w skali kraju walorach przyrodniczych, kulturowych, historycznych i krajobrazowych. Obejmuje wschodni fragment Mierzei Wiślanej z ciągami wydm porośniętych nadmorskim borem sosnowym lub mieszanym, a w zagłębieniach międzywydmowych, oprócz torfowisk przejściowych, nierzadkie są płaty brzeziny bagiennej. Powierzchnia wynosi 4.410 ha, natomiast powierzchnia otuliny 22.703 ha. Najważniejsze walory krajobrazowe: piękne, piaszczyste plaże oraz występujący na ich zapleczu wał wydmy przedniej, a także mozaika terenu o dużej dynamice rzeźby. Cenny element tworzą zróżnicowane morfologicznie wybrzeża Zalewu Wiślanego – od niskich brzegów porośniętych szuwarami, po wysokie klify wydmowe oraz rozległe i piękne widoki poprzez Zalew na strefę krawędziową Wysoczyzny Elbląskiej, a także mały udział terenów zainwestowanych.

Park Krajobrazowy Wysoczyzny Elbląskiej - najciekawsze fragmenty Wysoczyzny Elbląskiej, porośnięty głównie lasami bukowymi. Utworzony w 1985 r. o powierzchni 13.460 ha. Ma cechy obszaru górskiego, o czym świadczy choćby roślinność – żebrowiec górski, pióropusznik strusi oraz lilia złotogłów. Faunę reprezentują jeleń, popielica, jenot, orzeł bielik, trzmielojad, żuraw, orlik krzykliwy i inne bardziej pospolite gatunki. Najwyższym punktem jest Góra Srebrna (197 m n.p.m.), występują liczne potoki.

Zatoka Elbląska - ornitologiczny rezerwat przyrody, który swoim zasięgiem obejmuje Zatokę Elbląską i północną część Wyspy Nowakowskiej. Ochronie rezerwatu podlegają głównie miejsca lęgowe ptactwa wodnobłotnego. Na obszarze rezerwatu znajduje się tzw. Złota Wyspa - ciągle rosnący wąski półwysep wrzynający się w akwen Zalewu Wiślanego.

Suchacz - domy z XIX i XX w., cegielnia z końca XIX w. i zabytkowy ośrodek wypoczynkowym „Zamek" z początku XX w.

Kadyny - ruiny klasztoru i kościoła z I poł. XVIII w., pałac z końca XVIII w. przebudowany na początku XX w. - obecnie stadnina koni, oranżeria, kaplica z XVII w.

Tolkmicko - gotycki kościół z XIV w. odbudowany i rozbudowany na początku XX w., gotycka baszta z XIV w., kaplica cmentarna z XVIII w., kaplica ewangelicka z XIX w. (obecnie kościół katolicki), mury obronne, domy mieszkalne z XVIII w., przebudowane w XIX/XX w. oraz zespół portowy.

Frombork - atrakcyjne turystyczne miasto z zabytkowym zespołem obiektów Wzgórza Katedralnego: gotycka katedra z XIV w. z zabytkowymi organami (Międzynarodowe Koncerty Organowe), mury obronne z basztami, wieże, planetarium, Wieża Kopernika, barokowy pałac z XV w., w którym jest Muzeum Kopernika, cmentarzysko szkieletowe z końca XIV w., kościół z XIV w., szpital z kaplicą z XV w., wieża wodociągowa z XIV w. przebudowana w XVI w.

Krynica Morska - najbardziej znana miejscowość letniskowa nad Zalewem. Krynica z racji walorów położenia oraz długich tradycji aspiruje także do roli kurortu. Miasto oferuje bogate zaplecze wodniackie, rekreacyjne, naukę windsurfingu oraz liczne imprezy kulturalne. Oprócz pięknych plaż, wydm, promenady największą atrakcją kurortu jest jedyna nad Zalewem latarnia morska.

Kąty Rybackie - miejscowość letniskowa i rybacka z portem morskim i przystanią. Znajdują się tam szerokie, piaszczyste plaże oraz Muzeum Zalewu Wiślanego.

Kąty Rybackie – ornitologiczny rezerwat przyrody. Ochronie w rezerwacie podlega kolonia lęgowa kormoranów i czapli siwych. Jest to największa kolonia kormoranów w Polsce i Europie. Rezerwat stanowi drzewostan sosnowy. Teren pagórkowaty. Runo początkowo charakterystyczne dla boru sosnowego zmienia się po zasiedleniu drzew przez kormorany - początkowo rośliny ulegają zniszczeniu, po kilku latach gwałtownie rozwijają się gatunki tolerujące intensywne nawożenie ptasimi odchodami (np. bez koralowy).

Szkarpawa

Śluza Gdańska Głowa - imponująca budowla hydrotechniczna na Szkarpawie, dobrze widoczna od strony Wisły, jej zadaniem jest zabezpieczenie terenów położonych nad Szkarpawą (na Wielkich Żuławach Malborskich) przed zalewem od strony Wisły. Stopień wodny został wybudowany w 1895 r. w ramach szerszego programu inwestycyjnego przebudowy ujścia Wisły. Śluza Gdańska Głowa jest śluzą komorową o konstrukcji betonowej, oblicowanej cegłą klinkierową z wrotami wspornymi dwuskrzydłowymi. Wrota osadzone są w konstrukcji betonowej oblicowanej cegłą klinkierową przyległą bezpośrednio do głowy śluzy komorowej. Gdańska Głowa to także nazwa potężnej twierdzy broniącej wejścia na Żuławy – historycznego zespołu umocnień na dawnej wyspie położonej w samych widłach Wisły i Wisły Elbląskiej (Szkarpawy).

Drewnica – wieś założona w połowie XIV w. na wyspie znanej jako Gdańska Głowa. Na początku XV w. we wsi funkcjonowały już 2 młyny oraz 2 karczmy. Dziś największym wyróżnikiem miejscowości jest wiatrak typu „koźlak" pochodzący z 1718 r. Charakterystycznym elementem wiatraka jest dach w kształcie odwróconej łodzi oraz nawis nad galeryjką ze schodami. Wiatrak w Drewnicy jest jednym z ostatnich na Żuławach.

Żuławki – wieś położona nad rzeką Szkarpawą. Historia wsi sięga połowy XIV w. Najcenniejsze zabytki wsi Żuławki to liczne obiekty drewniane, w tym najbardziej typowe dla Żuław domy podcieniowe i domy holenderskie.

Rybina – ważny węzeł wodny rzeki Szkarpawy, Wisły Królewickiej, Wielkiej Świętej – Tugi i Linawy, który w całości można uznać za wyjątkowy zabytek hydrotechniki. Do najcenniejszych zasobów kulturowych wsi Rybina należą trzy mosty zwodzone z pocz. XX w., wpisane do rejestru zabytków. Dwa to mosty drogowe, a jeden to unikatowy w Polsce kolejowy most obrotowy. Osobliwością wsi jest również największa w Polsce stacja pomp Chłodniewo, która odwadniania żuławskie poldery. We wsi zachowały się również cenne elementy tradycyjnej zabudowy. W najwyższym punkcie wsi znajduje się dworek z pocz. XIX w., liczne domy drewniane z poł. XIX w., zagrody holenderskie z pocz. XX w.

Partnerzy Partnerzy